In een langlopende procedure over de woonplaats van een belastingadviseur speelden veel interessante punten. In deze tweede cassatieprocedure speelt onder meer de beoordeling van de vereiste aangifte, de toepassing van het fiscale woonplaatsbegrip en de matiging van boetes vanwege overschrijding van de redelijke termijn. Voor de praktijk springt vooral één onderdeel eruit: wat betekent het als iemand, na uitnodiging, aangifte doet als buitenlands belastingplichtige, maar later toch als inwoner van belastingplichtige wordt aangemerkt?
Milou Hintzen schreef hier een noot over in NL Fiscaal 2025/49: “Belastingadviseur toch binnenlands belastingplichtig; termijnoverschrijding”. Bent u benieuwd naar het volledige artikel? Hier is alvast een voorproefje:
“Na vele jaren procederen komt met dit arrest een einde aan deze zaak. In deze tweede cassatieprocedure stond nog slechts de vraag centraal of belanghebbende door het verwijzingshof terecht is aangemerkt als ingezetene van Nederland voor de verzekerings- en premieplicht. Een interessant punt in deze procedure is het oordeel van het verwijzingshof over de vereiste aangifte, als er een discussie speelt over de woonplaats. Bij een woonplaatsonderzoek kan een discussie ontstaan of de vereiste aangifte is gedaan als er aangifte is gedaan als buitenlands belastingplichtige.”
In de volledige tekst bespreekt Milou Hintzen de betekenis van deze uitspraak voor de praktijk. Lees meer: Belastingadviseur toch binnenlands belastingplichtig NL Fiscaal.