Er heeft lange tijd een bom onder de inkeerregeling gelegen, doordat bij het gebruik van de inkeerregeling toch een strafrechtelijke vervolging kon volgen voor witwassen. De staatssecretaris heeft dit toentertijd opgepakt en afspraken gemaakt met het Openbaar Ministerie en de Belastingdienst: het goed doorlopen van de inkeerregeling voorkomt strafrechtelijke vervolging voor witwassen. Niettemin heeft het Openbaar Ministerie wel personen vervolgd voor witwassen met betrekking tot het aanhouden van een buitenlandse bankrekening in het project van de debet- en creditcardfraude. De debet- en creditcardfraude staat momenteel hoog op de politieke agenda en de uitspraak van de rechtbank in de strafzaak over de ‘zwartspaarder oncoloog’ Gerrit S. heeft wat stof doen opwaaien. De rechtbank geeft een lezenswaardig spoorboekje en hieruit blijkt dat de soep niet altijd zo heet wordt gegeten als zij wordt opgediend.
Lees hier alvast een voorproefje van het artikel:
De inkeerregeling blijft de gemoederen bezig houden. Is het geen groepsaanvraag voor (voormalig) rekeninghouders bij de Zwitserse UBS-Bank, dan is het wel het debit- en creditcardproject. Het aanpakken van zwartspaarders lijkt inmiddels wel een ‘prosecutors darling’. Is er een grens en zo ja, waar ligt die?
In deze laatste categorie ‘zwartspaarders’, het debet- creditcardproject, wordt door het OM, Belastingdienst en FIOD geen middel geschuwd om de vermeende belastingfraude aan te pakken. Een bezoek van de FIOD is in zijn geheel niet uitgesloten. En dat voor een relatief gering vermogen van circa € 300.000 (ECLI:NL:RBAMS:2015:8340). In de wandelgangen gaat zelfs het gerucht dat het Openbaar Ministerie de pers actief heeft getipt waar en wanneer de Ferrari’s en Lamborghini’s van de vermeende zwartspaarders in beslag werden genomen. Een sterk staaltje beeldvorming.
De media smult ervan. Zonder pardon worden deze belastingplichtigen het strafrecht ingetrokken; een verschuiving van het ‘ultimum remedium’ naar ‘optimum remedium’. Het strafrecht is niet meer het laatste redmiddel, maar is nu tot een actief hulpmiddel verworden om normbestendig gedrag af te dwingen. De vraag blijft wel: waar ligt de grens? Zaken waarin belastingplichtigen een buitenlandse rekening hebben van een paar miljoen worden bestuursrechtelijk afgewikkeld, terwijl zaken van belastingplichtigen met beduidend lager vermogen op een buitenlandse rekening te maken krijgen met een strafrechtelijke afwikkeling naast de bestuursrechtelijke afwikkeling. Dubbel pech? Is sprake van willekeur? Is het zoeken naar de juiste zaak voor de media? Beeldvorming? Is het politiek bedrijven met het strafrecht?
Lees de column.