In de nieuwste editie van LetselschadeNews belicht Anke Feenstra diverse thema’s rondom een informatieverzoek van de Belastingdienst aan verzekeraars met betrekking tot letselschadevergoedingen. Een van de centrale onderwerpen is de toepassing van het verschoningsrecht, dat vertrouwelijke informatie tussen cliënten en hun advocaten beschermt. En – niet onbelangrijk – de mogelijkheid om gebruik te maken van de inkeerregeling.
De belastingkamer van de Hoge Raad heeft al geoordeeld in een letselschadezaak dat het verschoningsrecht gerespecteerd moet worden. Als de Belastingdienst informatie zou kunnen krijgen over verborgen (zwarte) inkomsten in schadevergoedingsclaims, is het essentieel dat zowel advocaten als verzekeraars zich bewust zijn van de risico’s en de juridische bescherming die het verschoningsrecht en de inkeerregeling kunnen bieden.
Als je te maken hebt met letselschadevergoedingen, vooral in complexe financiële zaken, is het van cruciaal belang om op de hoogte te blijven van deze ontwikkelingen en je te laten informeren over de mogelijkheid om onjuiste belastingaangiften uit het verleden te corrigeren.
We geven u alvast een voorproefje van het artikel:
Op 12 april 2024 heeft de Hoge Raad opnieuw bevestigd dat bij begroting van de omvang van schade door verminderd arbeidsvermogen rekening kan worden gehouden met inkomsten uit zwart werk.
Het is niet verrassend dat dit arrest ook de belangstelling van de Belastingdienst heeft gewekt. De Belastingdienst wendde zich inmiddels tot de verzekeringsbranche met het verzoek om informatie te verstrekken over de dossiers, waarbij de verzekeraar een vergoeding uitkeert (deels) op basis van ‘zwarte’ inkomensbestanddelen. Op verzoek van LetselschadeNEWS zal ik ingaan op de wettelijke grondslag voor een dergelijk informatieverzoek, welke betekenis het verschoningsrecht van de letselschadeadvocaat hierbij kan spelen, wat de risico’s zijn bij ontdekking en de mogelijkheid om zelf actie te ondernemen.
De Belastingdienst heeft ruime bevoegdheden om fiscaal relevante informatie op te vragen. Dat is mogelijk bij de belastingplichtige zelf, maar ook bij administratieplichtigen. Het is niet voor het eerst dat de Belastingdienst grote hoeveelheden data opvraagt die zich uitstrekt tot een hele groep belastingplichtigen in plaats van een individuele belastingplichtige. Zo zijn er bijvoorbeeld gegevens opgevraagd over het gebruik van de museumjaarkaart om de fiscale woonplaats van belastingplichtigen te bepalen. Om buitenlands vermogen te achterhalen zijn gegevens opgevraagd bij transactieverwerkers van Nederlandse klanten met een buitenlandse creditcard en er zijn diverse routes bewandeld om gegevens te verkrijgen om de kilometeradministraties van zakelijke autorijders te kunnen verifiëren.
Voor meer details over de belastingdienst en letselschadevergoedingen, bekijk het volledige artikel in LetselschadeNEWS.