De recente uitspraak van de rechtbank Den Haag over een ambtenaar van de Belastingdienst roept interessante vragen op over de grenzen van witwassen. De ambtenaar werd schuldig bevonden aan passieve ambtelijke omkoping en het witwassen van de verkregen gelden door simpelweg boodschappen te doen. Maar wanneer wordt zo’n alledaagse handeling als witwassen gezien? En waar ligt de lijn tussen gewoon uitgeven van crimineel geld en het actief verhullen van de herkomst ervan?
Lees meer in Vaklunch #594: Het witwasfeit als kers op de taart.