In een recente beschikking van de rechtbank Amsterdam stond het verschoningsrecht ter discussie. Het ging specifiek om de filtering en het uitgrijzen van verschoningsgerechtigd materiaal in (i) in beslag genomen gegevensdragers en (ii) stukken die waren verkregen op grond van artikel 126ng Sv. Uit de zaak blijkt dat de nodige fouten op de loer liggen met het huidige filteringsproces, waardoor waakzaamheid is geboden.
Lees hier alvast een voorproefje van deze Vaklunch:
In het onderzoek naar ‘dividendstrippen’ zijn op 6 juni 2023 gegevensdragers in beslag genomen en op vordering e-mailboxen en homedirectories uitgeleverd. Deze data zijn, met inzet van een geheimhoudermedewerker, onder leiding van de rechter-commissaris gefilterd aan de hand van door de verdediging aangereikte zoektermen en algemene termen als advocaat en notaris waarna de hits zijn afgezonderd en uitgegrijsd.
Bestanden zonder hit zijn, na een beslissing van de rechter-commissaris, verstrekt aan het onderzoeksteam. Bij een bezoek aan de dataroom op 7 mei 2025 constateerden de raadslieden echter dat tussen de geschoonde data tientallen geheimhoudersstukken aanwezig waren, waaronder stukken met expliciete namen en termen die door de filtering hadden moeten worden geraakt – iets wat wij in de praktijk helaas vaker zien gebeuren.
De zaak kreeg een internationaal karakter door gegevensuitwisseling binnen het Joint Investigation Team (JIT) dat was opgezet met Duitsland en Finland. Eind mei 2025 werd duidelijk dat Duitsland een usb-stick met een kopie van ongeschoonde data had ontvangen en Finland een harde schijf met een kopie van de in beslag genomen data. De vraag rees hoe het kan dat uitgegrijsde informatie in onbewerkte vorm bij derden terecht is gekomen.
Lees de volledige Vaklunch hier: #652: Het grijze gebied van uitgrijzen – voorkomen is beter dan genezen